Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

ARTISTIC

























FABIAN PEREZ PAINTINGS

Τον ανακαλυψα προσφατα κι εγινε ο αγαπημενος μου συγχρονος ζωγραφος...

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Στην ηλικία των 9 γοητευτηκε απο το πινέλο, και χρησιμοποιώντας νερομπογιές και τέμπερα ζωγράφιζε πορτραίτα των φίλων και της οικογένειάς του. Η μητέρα του, Edua Herreria, μια όμορφη Βραζιλιανα, συνάντησε τον πατέρα του, εναν ομορφο και χαρισματικο με τις κυριες άνθρωπο, Antonio Perez, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, στην Campana, μια μικρή πόλη έξω από το Μπουένος Άιρες. Παντρευτηκαν κι εκαναν τέσσερα παιδιά από τα οποία Fabian είναι ο νεότερος.
Η Edua ήταν η δημιουργική δύναμη στη ζωή Fabian και ο Αντόνιο ήταν η έμπνευση για το έργο του. Ο Fabian "εξομολογηθηκε" την ανορθόδοξη και συχνά δύσκολη τη ζωή του πατέρα του, απεικονιζοντας τον στους πίνακές του ως «ωραίο τύπο» έξω από νυχτερινά κέντρα και οίκους ανοχής. Στον Antonio ανήκαν ορισμένοι οίκοι ανοχής και παράνομα νυχτερινά κέντρα στην Campana, και συχνά τον κυνήγησουσε η αστυνομια και τα εκλειναν. Παρ 'όλα αυτά ο νεαρός Fabian ήταν συνεχώς εκτεθειμένες σε όμορφες γυναίκες που θα μπορούσε να αποπλανήσουν έναν άνθρωπο "απλώς ανάβοντας ένα τσιγάρο». Σήμερα βλέπουμε αυτές τις "κυρίες της νύχτας" να απεικονιζονται με εξαισιο τροπο σε πολλούς απο τους πίνακες-αναμνησεις του Fabian απο τη νιότη του και τη νυχτερινή ζωή που παρατηρούσε.
Στην ηλικία των 16 ο Fabian βρέθηκε αντιμέτωπος με την απώλεια της μητέρας του και 3 χρόνια αργότερα, την απώλεια του πατέρα του. Η θλίψη και η απόγνωση που έζησε τον εκαναν να νιωθει μπερδεμενος και να αναζητα απαντήσεις. Το 1984 γνωρισε τη μεγαλύτερη έμπνευση της ζωής του - τον Sensei Όσκαρ - ο οποίος αργότερα έγινε ο δάσκαλός του, στενός του φίλος, και πατρική φιγούρα. Πληγωμένος και μόνος, βρήκε τη δύναμη και ως εκ τούτου ένα βαθμό εσωτερικής γαλήνης μέσα από τη μελέτη των πολεμικών τεχνών.
Στη συνέχεια, το 1987 ο Fabian ξεκινησε ένα ταξίδι που επρόκειτο να διαρκέσει μέχρι τις μέρες μας. Μετά από έξι μήνες στο Ρίο εγκαταστάθηκε στην Πάδοβα, κοντά στη Βενετία, όπου έμεινε για επτά χρόνια, μελετώντας με τον Oσκαρ ζωγραφική καθημερινά πριν μετακομισει στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Τελικά αποφάσισε να βιώσει μια διαφορετική πλευρά της ζωής στις ΗΠΑ, και στο Λος Άντζελες εργάστηκε σε λεωφορειο, ως  μοντέλο, και έκανε δουλειές του ποδαριού για την Universal Studios. Με τις μέρες του γεματες, ζωγράφισε εικονες απο τη νυχτα και θεωρεί ότι αυτή ηταν η πιο δημιουργική περίοδος της ζωής του.
Το 2001, δύο εκδότες τέχνης και ιδιοκτήτες γκαλερί είδαν μια εκθεση του και ερωτεύτηκαν  το έργου του Fabian. Συναντήθηκαν μαζι του δύο μέρες αργότερα και σχημάτισαν μια εταιρική σχέση για την προώθηση, και την αναπτυξη της καριέρας του Fabian. Η συνεργασία στεφτηκε με μεγαλη επιτυχία. Κάθε πίνακας του Fabian πωλουνταν αμέσως και τα εργα του ειχαν πολυ μεγαλη ζητηση. Σήμερα το έργο του έχει δημοσιευτεί από DeMontfort Καλών Τεχνών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Fabian δεν επιθυμεί να χαρακτηρίσει το στυλ του όπως δεν θέλει να περιορίσει τον εαυτό του ή το έργο του. Η τέχνη του είναι απλά η παθιασμένη έκφραση των δυνατων ρομαντικων συναισθηματων του. Εμπνευσμένος από αυτό που είναι γνωστό στις πολεμικές τέχνες, ως  Muga (άδειο μυαλό), ο Fabian βρίσκεται σε αυτην τη σχεδόν υπνωτιστική κατάσταση του νου, όταν δουλευει. Σήμερα διαμένει στο Beverly Hills, στην Καλιφόρνια, όπου ζωγραφίζει, παίζει ποδόσφαιρο, εκπαιδευει και διδάσκει πολεμικές τέχνες σε στενούς φίλους. Ταξιδεύει ακόμη στον τον κόσμο για έμπνευση.
Η δημιουργική επιρροή ...
Αν κοιτάξουμε προσεκτικά τα έργα ζωγραφικής του Fabian Perez μπορούμε να δούμε μερικές σημαντικα σημαδια  που μας δειχνουν τις επιρροες του.
Το πρώτο από αυτά είναι η ατμοσφαιρα της νύχτας σε πολλά από τα πιο δυνατα εργα του. Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα μας οδηγεί κατευθείαν στον πατερα του, Αντόνιο, τον οποίο ο Fabian πάντα αναφέρει ως έμπνευση για το έργο του. Στον Antonio οπως ειπαμε και παραπανω ανήκαν ορισμένοι οικοι ανοχης καθώς και διαφορα παρανομα νυχτερινα κεντρα. Έτσι ο νεαρος Fabian γοητευτηκε απο τον "υπόγειο" κόσμο της νύχτας στην πόλη.
Το δευτερο σημαδι ειναι οι γυναίκες που εμφανίζονται στα έργα ζωγραφικής του Fabian. Η οικειότητα και ο σεβασμό με τον οποίο αυτές οι «γυναίκες της νύχτας" απεικονίζονται οφείλονται σε μεγαλο βαθμο στην ανατροφή του, αφου σαν παιδι ηταν φιλος με τα κορίτσια και συχνα τα προστατευε απο τα πειραγματα των αλλων παιδιων στο σχολειο. Η ζεστασιά και η ανθρωπια αυτων των γυναικων είναι τόσο κεντρικής σημασίας για τις εικόνες του, οσο η ομορφιά και η γοητεία τους. Όπως ο Toulouse Lautrec, του οποίου η δυναμικες, αλλά καιρ χιουμοριστικές απεικονίσεις των χορευτριων Κανκαν απο το Μουλεν Ρουζ μας πρόσφερε μια μοναδικα οικεια οπτικη αυτων των γυναικων ειναι η ρεαλιστικη αποδοση των θεματων που ξεχωριζει τον Fabian απο αλλους καλλιτεχνες.είναι εγγύτητα Fabian στην πραγματικότητα των θεμάτων του που τον ξεχωρίζει από άλλους καλλιτέχνες οι οποιοι μπορει να ζωγραφιζουν τετοιες φιγουρες απο μεγαλη αποσταση.
Τρίτον, υπάρχει η συνεχής παρουσία του ρυθμού, η οποία εκτείνεται σε όλες τις εικόνες, ανεξάρτητα από το αν το θέμα είναι ο χορός ή απλώς το κάπνισμα σε ένα μπαλκόνι. Αυτή η πλήρης κατανόηση του ρυθμού και της κινησης του ανθρώπινου σώματος προέρχεται από δύο διαφορετικούς τομείς της ζωής του Fabian. Το ένα είναι η δικη του μουσικότητά, κατι  το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για αυτόν και την συνδέει με την τέχνη του σε ένα βαθύ επίπεδο. Η άλλη είναι η αφοσίωση του στο καράτε και τη φιλοσοφία που ενσαρκώνει αυτο προσδιοριζοντας την ουσία ενός ατόμου,κι ετσι αποδιδει  αυτον τον ζωτικής σημασίας "σπιθα" στον καμβά.
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα